Joan Carroll Cruz, Niezniszczalni. Historie świętych, których ciała nie uległy zepsuciu

Są rzeczy na niebie i ziemi, o których ani śniło się Waszym filozofom...

W każdej religii istnieją takie rejony, które fascynującą jej wyznawców. W chrześcijaństwie jednym z takich zagadnień jest kwestia świętych, których ciała nie uległy rozkładowi ani zniszczeniu.

Do napisania książki zachęciła autorkę siostrzenica. Obydwie zaczytywały się namiętnie w licznych hagiografiach, a i na spotkaniach rodzinnych pojawiały się tematy związane ze świętymi, a konkretnie - ze śmiercią, pochówkiem, ekshumacją i stanem zachowanych ciał.

Autorka chciała w swojej publikacji rozwiać wiele mitów i wątpliwości dotyczących nienaruszalności ciał świętych. Badania zaczęła od kontaktu z różnymi religijnymi instytucjami między innymi Jezuitami Bollandystami z Brukseli (od lat spisują i redagują żywoty świętych, opierając się na źródłach historycznych). Książka nie zawiera opisów wszystkich "niezniszczalnych". Joan Carroll Cruz przyznaje, że może nieświadomie pominęła w trakcie badań niektórych świętych. Autorka była w kontakcie z bazylikami, w których owe nienaruszone szczątki się znajdują. Kontakt ten był niezbędny, gdyż często 

(...) w wielu europejskich kościołach znajdują się kryształowe relikwiarze z leżącymi figurami przedstawiającymi konkretnych świętych, a dopiero w owych figurach umieszczone są ich prawdziwe szczątki. (s.11)

Zawieszenie cyklu "ZNALEZIONE...

Chciałam poinformować, iż chwilowo jestem zmuszona zawiesić mój cykl

"ZNALEZIONE W DAWNEJ PRASIE".

Posiadam materiał na kilka przyszłych odcinków, ale obecnie nie jestem w stanie poświęcić na to tyle swojego czasu, ile bym chciała. Postaram się powrócić z nim za jakiś czas. Przepraszam wszystkich Czytelników, którym ten cykl przypadł do gustu.

Remigiusz Grzela, Złodzieje koni

Cenię sobie książki traktujące o relacjach rodzinnych. Może bierze się to stąd, że sztuki budowania relacji międzyludzkich czy wielu zachowań uczymy się właśnie w rodzinie. I fascynująco jest patrzeć, jak z biegiem lat uczymy się nie powielać błędów naszych rodziców - ileż to razy możemy usłyszeć/lub sami wypowiedzieć: "ja nie będę taki jak mój ojciec/taka jak moja matka", a potem sami łapiemy się na tym, że nawet określone zdanie intonujemy dokładnie tak, jak oni. Dość o tym.

Kiedy na okładce przeczytałam, że "Złodzieje koni" to powieść o "pokoleniach mężczyzn w „zaklętym” kręgu kompleksów, słabości i tchórzostwa", poczułam, że warto dać jej szansę. Czy się zawiodłam?

Mira Jakowienko, Żona enkawudzisty. Spowiedź Agnessy Mironowej

- A gdybym rzeczywiście okazała się białogwardyjką, szpiegiem? Gdybyś dostał rozkaz mnie rozstrzelać, rozstrzelałbyś mnie?
Chciałam usłyszeć, że on by oddał za mnie wszystko na świecie (…). Ale on odpowiedział na to twardo, bez wahania, od razu, cały jakby sztywniejąc:
- Rozstrzelałbym.
Nie uwierzyłam własnym uszom.
- Mnie? Mnie byś rozstrzelał? (…)
 - Rozstrzelałbym. (…) Rozstrzelałbym, a potem sam bym się zastrzelił… (s.73)

"Żona enkawudzisty. Spowiedź Agnessy Mironowej" to książka, po której mam ambiwalentne odczucia. Oto bowiem poznajemy "od kuchni" życie kobiety, która przez pewien czas była żoną człowieka odpowiedzialnego za śmierć tysięcy ludzi.

Publikacji tej nie można zamknąć w sztywnych ramach gatunkowych - jest to bowiem konglomerat zarówno pamiętnika, jak i powieści. "Żona enkawudzisty" wpisuje się w nurt literatury wspomnieniowej, a bohaterka - Agnessa Mironowa - ma gawędziarski dar, co czyni lekturę interesującą i wciągającą. Ile jednak w jej opowieściach prawdy, a ile półprawd i przemilczeń? Każdy czytelnik musi sam zmierzyć się z tym pytaniem.

Podsumowanie lipca :)

W lipcu przeczytałam 15 książek. 

Zdążyłam w tym czasie "uporać się" z "Prowincją" Katarzyny Enerlich, w liczbie 6 sztuk. Oprócz nich w pamięć zapadną mi na pewno:

ZNALEZIONE W DAWNEJ PRASIE odc.6

O mały włos, a zapomniałabym o dzisiejszym poście. Kolejny tydzień minął jak z bicza strzelił i ani się obejrzałam, a już kolejny piątek.

"ZNALEZIONE W DAWNEJ PRASIE"

ODCINEK 6

Tym razem zaprezentuję najciekawsze fragmenty "MAGAZYNU POLSKIEGO" z kwietnia 1963 roku.